عضویت در خبرنامه همایش های صنایع غذایی

اطلاع رسانی وبسایت خبری صنایع غذایی ایران

 همایش بین المللی صنایع غذایی ایران در اولین وبسایت خبری صنایع غذایی ایران اطلاع رسانی گردید.متن فراخوان مقالات و پوستر همایش در پایگاه اینترنتی درج گردیده است.

 


 

 

 

افزودنی هاي مواد غذایی چه هستند و چه تاثیري بر سلامتی ما دارند؟

17 شهریور 1395

افزودنیهای غذایی به ماده یا مخلوطی از مواد اطلاق می شود که بخشی از مواد غذایی اصلی نبوده و در نتیجه عملیات تولید یا کمک به انجام فرایند و یا طی مدت نگهداری و یا از طریق بسته بندی وارد مواد غذایی می شود. 


افزودنی هاي مواد غذایی چه هستند و چه تاثیري بر سلامتی ما دارند؟

به گزارش واحد پژوهش دومین همایش بین المللی صنایع غذایی ایران افزودنیهای غذایی به ماده یا مخلوطی از مواد اطلاق می شود که بخشی از مواد غذایی اصلی نبوده و در نتیجه عملیات تولید یا کمک به انجام فرایند و یا طی مدت نگهداری و یا از طریق بسته بندی وارد مواد غذایی می شود. افزودنیهای غذایی به دو دسته عمد و غیر عمد تقسیم می شوند.

 

مواد افزودنی غیر عمد به نوبه خود می توانند ناشی از انجام یک فرایند باشد به عنوان مثال هنگامی که از حلال هگزان برای استخراج روغن سویا استفاده می شود، مقداری از حلال پس از جداسازی در روغن می تواند باقی بماند،  لذا یک افزودنی ناشی از فرآیند محسوب می گردد. در عین حال مواد افزودنی غیر عمد می توانند شامل ترکیبات و موادی باشد که به طور اتفاقی وارد غذا شده است مانند باقیمانده حشره کشها، آفت کشها، علف کشها و یا می توان به باقیمانده انتی بیوتیک در شیر حیوانات اشره داشت.

 

در هنگام استفاده از ظروف سفالی لعاب دار، سرب موجود در لعاب در صورت اسیدی بودن ماده غذایی وارد آن می شود.

 

مواد غذایی عمدی که به منظور بهبود کیفیت در صنایع غذایی استفاده می شوند عبارتند از: طعم دهنده ها، شیرین کننده ها ، رنگها، عوامل ضد کلوخه شدن، مواد غلیظ کننده، امولسیون کننده ها، غنی کننده ها، مواد سفید کننده، مواد تنظیم کننده PH، نگهداری کننده ها، آنتی اکسیدان ها، شفاف کننده ها، مواد جذب کننده رطوبت، مواد ضد کف، گازهای دفع کننده، لعاب دهنده ها، مواد کمپلکس دهنده و ترکیبات پوک کننده.

 

از مواد افزودنی می بایست در حداقل ممکن استفاده نمود و در صورت امکان مورد استفاده نمود و در صورت امکان مورد استفاده قرار نگیرند.

 

استفاده از افزودنی ها در موارد زیر مجاز خواهد بود:

 

۱)     بالا بردن ارزش غذایی یا حفظ ارزش غذایی.

 

۲)     افزایش زمان ماندگاری با قابلیت نگهداری و در نتیجه کاهش ضایعات.

 

۳)     بهتر ساختن ظاهر محصول و بهبود کیفیت آن.

 

۴)     کمک به انجام فرآیند.

 

۵)     تولید غذاهای رژیمی.

 

۶)     آسانتر ساختن نحوه آماده سازی مواد غذایی

 

از مواد افزودنی در موارد زیر نمی توان استفاده نمود:

 

۱)     در صورت به خطر انداختن سلامتی انسان

 

۲)     کاهش ارزش غذایی

 

۳)     فریب دادن مصرف کننده

 

۴)     مخفی ساختن فرآیند های غیر مجاز

 

۵)     در صورتی که بتواند اثر مشابهی را با انجام فرآیند بدست آورد.

 

در ترکیباتی مانند نمک که رطوبت هوا را جذب می کنند، از مواد ضد کلوخه کننده، استفاده می شود.

 

مواد جذب کننده رطوبت، بافت نرمی را محصولاتی مانند انواع کیک و شکلات ایجاد می کند. امولسیون کننده ها در محصولاتی مانند نان یا کیک باعث به تاخیر افتادن بیاتی در آنها می شوند و یا در آدامس با جذب رطوبت به نرم شدن آن کمک می کند و یا در شکلات از چسبندگی آن می کاهد. از امولسیون کننده های طبیعی لیستن می باشد که در شیر، زرده در تخم مرغ، کره و روغن سویا یافت می شود

 

در روغنها و چربی ها، برای جلوگیری از اکسید شدن چربیها می توان از مواد ضد کف و یا آتشی اکسیدان استفاده نمود و یا در بسته بندی شیر خشک که احتمال اکسید شدن چربیها  و برخی از ویتامین ها وجود دارد، پس از خروج هوا، از گازهای دفع کننده ای که فاقد میل ترکیبی هستند مانند ازت استفاده می شود. انواع ویتامین، اسید های آمینه و ریزمغذی های دیگر مانند آهن و کلسیم، جزء غنی کننده ها تلقی می شوند و پس از فرآیند محصول که ممکن است مقدار آن کاهش یافته و یا از بین رفتن باشند، به آنها مجددا اضافه می گردد.

 

 به منظور جلوگیری از فعالیت میکروار گانیسم ها و همچنین دادن طعم خاص به فرآورده های گوشتی مانند سوسیس و کالباس از نیتریت و نیترات به عنوان نگه دارنده استفاده می کنند. در کنسرو لوبیا به منظور افزایش غلظت و دوام از ترکیباتی مانند نشاسته استفاده می کنند که باعث افزایش قوام در کنسرو می گردد.

 

طعم دهنده ها در مواد غذایی:

 

طعم (Flavour)، مجموعه خصوصیاتی است که عمدتا در دهان به وسیله دو حس بویایی و چشایی احساس می شود، به مغز انتقال می یابد و به وسیله مغز تفسیر می گردد. بنابر این ارکان طعم را دو حس بویایی و چشایی تشکیل می دهند. طعم از خصوصیات حسی مواد غذایی محسوب می شود و به موازات دیگر خصوصیات حسی یعنی، رنگ، بافت، درجه حرارت، شکل و اندازه، در میزان پذیرش محصول یا فرآورده بسیار موثر می باشد، زیرا هر چقدر که یک ماده غذایی از نقطه نظر ارزش غذایی در سطح بالایی قرار داده شود و بسیار مغذی باشد، تنها در صورت داشتن طعم مطلوب مورد پذیرش مصرف کننده قرار می گیرد.

 

در سالهای گذشته به غلط از واژه اسانس به جای طعم دهنده استفاده شده است و این واژه کمابیش مورد استفاده قرار می گیرد. مانند اسانسهای اتری، اسانسهای روغنی و اسانس های الکلی به موازات اسانس در صنعت غذا از اولئورزین ها در حقیقت ترکیباتی هستند که از ادویه جات استخراج می گردند و تفاوت آنها با اسانس ها در داشتن ترکیبات یا مواد یرفرار است.

 

امروزه از واژه طعم دهنده Flavourings به جای اسانس استفاده می شود که به سه دسته، طعم دهنده های طبیعی، طعم دهنده های مشابه طبیعی و طعم دهنده های مصنوعی یا تقلیدی تقسیم می شوند.

 

اصولا طعم دهنده با سه هدف در صنعت غذا، دارو و مواد آرایشی و بهداشتی به مصرف می رسند:

 

۱)     بهبود طعم

 

۲)     پوشش و مخفی ساختن طعم های نا مطلوب

 

۳)     دادن و یا بخشیدن هویت به یک ماده غذایی مانند طعم پرتقالی در یک نوشابه پرتقالی رنگ در مواد غذایی

 

رنگ به موازات شکل، اندازه، طعم و مزه از خصوصیات حسی ماده غذایی محسوب می گردد و به عنوان یک راهنمای چشمی کیفیت، عمل می کند. از این رو در سیستم های غذایی رنگ با اهداف مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد. گاهی با انجام یک فرآیند حرارتی،  رنگدانه هایی که در مواد غذایی وجود دارند، تجزیه و تخریب می شوند. گاهی اوقات در یک فصل، در محصولات برداشت شده، تغییراتی در رنگ مشاهده می شود که طبیعی می باشد مانند میوه جات و گوجه فرنگی برداشت شده در طی یک فصل که می تواند باعث متفاوت شدن رنگ فرآورده شود.

 

در مواقعی رنگ به منظور افزایش جذابیت و به اشتها آوردن، به محصول اضافه می شود مانند افزایش رنگ به ژله های ژلاتینی که طبیعتا به رنگ هستند. گاهی اوقات رنگ به منظور دادن هویت به ماده غذایی اضافه می شود مانند رنگ پرتقالی در یک نوشابه پرتقالی و گاهی نیز رنگ وجود دارد، اما مقدار آن کمتر از انتظار مصرف کننده می باشد مانند سس گوجه فرنگی.

 

رنگهای که در مواد غذایی مورد استفاده قرار می گیرند می توانند منشا طبیعی داشته باشند یعنی از منابع طبیعی استخراج شود. در این رابطه می توان به زعفران و یا زرد چوبه اشاره داشت. از رنگهای طبیعی دیگر می توان کلروفیل، آنتوسیانین و تبالین را نام برد، این رنگها دارای منشاء گیاهی هستند، اما برخی از رنگدانه های طبیعی دارای منشا حیوانی یا معدنی هستند.

 

رنگهای حیوانی مانند رنگ قرمز کوشینیل، که از نوعی حشره استخراج می شود. این  حشره در مرحله تخم ریزی به شدت قرمز رنگ می گردد. از رنگهای طبیعی معدنی دی اکسید تیتانیوم می باشد که در پوشش سفید رنگ برخی از انواع آدامس مورد استفاده قرار می گیرد.

 

استفاده و یا استخراج رنگ از منابع طبیعی همیشه مقرون به صرفه نبوده و یا دسترسی به مواد اولیه وجود ندارد، بنابر این ساختمان رنگدانه های طبیعی مورد شناسایی قرار گرفته و مشابه ان در صنعت ساخته می شود. از این رنگها می توان بتاکاروتن را ذکر کرد که در سالهای اخیر در صنعت ماکارونی ایران مورد استفاده قرار می گیرد.

 

در کشور ما گندم مخصوص ماکارونی به نام Ourum به صورت انبوه تولید نمی شود، گندم های این گونه، سبب ایجاد آرد گندم های مورد استفاده در ایران دارای ارزش نانوایی می باشند، بنابر این ماکارونی تولیدی از رنگ مطبوع برخوردار نمی باشند، لذا از رنگ بتاکاروتن استفاده می شود.

 

گروه سوم از رنگها، رنگهای شیمیایی مصنوعی می باشند که این رنگها برخلاف رنگهای طبیعی و مشابه طبیعی جزء مواد افزودنی شمرده می شوند و نیاز به مجوز جهت استفاده کردن می باشند. رنگهای شیمیایی مصنوعی، معمولا در نوشابه های غیر الکلی، آبنبات، آدامس و پوشش برخی از انواع شکلات استفاده می شوند.

 

معرفی بعضی افزودنی هاي مواد غذایی

 

آسولفام پتاسیم : یکی از شیرین کننده هاي مصنوعی است که در بعضی آدامس ها و دسرهاي ژلاتینی استفاده

 

می شود و به دلیل بعضی زیان ها نظیر خطر سرطان زایی توصیه می شود که صنایع غذایی از آن استفاده

 

نکنند.

 

آلژینات : از عوامل تغلیظ کننده است و به عنوان پایدارکننده کف بستنی ، پنیر و آب نبات استفاده می شود.

 

آلژینات یکی از مشتقات جلبک هاي دریایی است که باعث حفظ بافت مناسب در فرآورده هاي لبنی و غذاهاي

 

کنسرو شده می شود و تاکنون خطري در استفاده آن دیده نشده است.

 

یک آنتی اکسیدان و نیز یک ماده مغذي است که در روغنهاي گیاهی مورد مصرف :(E آلفاتوکوفرول (ویتامین

 

قرار می گیرد و از تند شدن روغنها جلوگیري می کند. مطالعات نشان داده است که مقادیر زیاد این ویتامین

 

می تواند به کاهش خطر ابتلا به بیماري قلبی و سرطان کمک کند.

 

آنتی اکسیدانی است که به عنوان یک ماده مغذي ، پایدارکننده رنگ در آبمیوه ها :(C اسید اسکوربیک (ویتامین

 

و گوشتهاي نمک سود شده استفاده می شود و از تشکیل نیتروز آمین ها که باعث رشد غده هاي سرطانی می

 

شوند، جلوگیري می کند.

 

آسپارتام : یک شیرین کننده مصنوعی است که معمولا در غذاهاي رژیمی استفاده می شود و در بعضی افراد که

 

به این ماده حساس هستند می تواند ایجاد سردرد یا خواب آلودگی کند و معمولا توصیه می شود افرادي که از

 

فنیل کتونوري رنج می برند در مصرف مواد غذایی داراي آسپارتام خودداري کنند.

 

بتاکاروتن : یک رنگ دهنده طبیعی است که در مغز شکلات ها و مارگارین استفاده می شود و بدن می تواند

 

تبدیل کند و لذا افزودن آن به مواد غذایی خطر خاصی را به دنبال ندارد. A این ماده را به ویتامین

 

یا هیدروکسی تولوئن بوتیلتید: آنتی اکسیدان هایی هستند که در BHT یا ___________هیدروکسی انیزول بوتیلیتد و BHA

 

تهیه چیپس و بعضی روغن ها استفاده می شوند و خطر سرطان زایی آنها روي موشها ثابت شده است و لذا

 

استفاده از آنها در صنایع غذایی توصیه نمی شود.

 

نقش آب در سلامت مواد غذایی:

 

خشک کردن یکی از قدیمی ترین روشهایی است که بشر براي نگهداري مواد غذایی به کار برده است. در این

 

نتیجه مستقیم خارج کردن آب از فرآورده است به نحوي که (Shelf life) روش ، افزایش طول عمر ماندگاري

 

محیط براي رشد و تکثیر میکروارگانیسم ها نامساعد می شود.

 

امروزه این موضوع که کلیه میکروارگانیسم ها براي فعالیت خود نیاز به رطوبت نسبی مشخصی دارند به عنوان

 

یک اصل پذیرفته شده است ؛ البته انواع مختلف میکروارگانیسم ها داراي نیازهاي رطوبتی متفاوتی هستند.

 

آب آزاد یا آب غیر ترکیبی ، مستعد شرکت در واکنش هاي شیمیایی است و روي بسیاري از عوامل کیفی کالا

 

نظیر تاریخ مصرف ، میزان حفظ مواد مغذي موجود در کالا، ماندگاري فرآورده ها و افزایش تاریخ مصرف کالا

 

تاثیرگذار است.

 

مواد نگهدارنده ضد میکروبی می توانند روي خاصیت هاي مواد غذایی اثر منفی بگذارند و این مساله محققان را

 

به این تفکر واداشته که براي محافظت از مواد غذایی راهی ساده تر در پیش بگیرند که این راه کم کردن

 

فعالیت آب است.

 

مطالعات نشان داده است که جدا از کاهش مقدار آب از فرمولاسیون می توان فعالیت آب را با وارد کردن یک

 

سري از عوامل کاهش داد، این عوامل می توانند مخلوطهایی نظیر نمکها، شکر، الکلهاي شیرین یا موادي که به

 

صورت کلوئیدي حل می شوند مثل پروتئین ها باشند؛ به عنوان مثال گلیسرول و سوربیتول ، الکلهایی هستند

 

که براي کاهش فعالیت آب به مواد آرایشی و بهداشتی افزوده می شوند، اما نکته مهم در این ارتباط این است

 

که مقدار افزودنی ها اهمیت فوق العاده اي دارد، یعنی اگر مقدار ماده افزودنی کمتر از مقدار بهینه باشد تاثیر

 

لازم را ندارد و در عین حال اگر بیش از این مقدار باشد باز هم کارایی لازم را نخواهد داشت.

 

نوع ماده افزودنی و مقدار بهینه مصرف آن براي محصولات مختلف متفاوت است و به وسیله محققان طی

 

آزمایش هاي متعددي که روي میکروارگانیسم هاي مختلف صورت می گیرد تعیین می شود.

 

به همین دلیل است که فورمولاسیون محصولات مختلف اعم از غذایی ، آرایشی و دارویی از کارخانه اي به

 

کارخانه دیگر فرق می کند و صاحبان صنایع تلاش می کنند فرمولاسیون مخصوص محصولاتشان را براي

 

محصول خود محفوظ نگه دارند تا مورد استفاده صنایع دیگر قرار نگیرد.

 

به همین دلیل اگر به برچسب محصولات مختلف توجه کنید، می بینید در قسمت ترکیبات مقدار هیچ یک از

 

مواد قید نشده است و نیز در بسیاري موارد تنها به تعدادي محدود از مواد موجود در فرمولاسیون اشاره و براي

 

بقیه از عبارت عمومی افزودنی هاي مجاز استفاده شده است.

دومین همایش بین المللی صنایع غذایی ایران با محوریت :روش های نوین فرآوری در صنایع غذایی .روش های نوین پایش کیفیت .ایمنی مواد غذایی .فرآورده های غذایی ارگانیک .ریزپوشانی(میکرو کپسولاسیون) در صنایع غذایی بهره وری مصرف انرژی در صنایع غذایی.طراحی مواد غذایی برای بیماران ، نوزادان و افراد مسن  .طراحی مواد غذایی خاص برای ماموریت های ویژه فضایی و نظامی.سایر پژوهش های نوین درعرصه علوم و صنایع غذایی.بسته بندی های نوین، ماشین آلات و تجهیزات جدید در صنایع غذایی در تهران برگزار میگردد 

 برچسب: صنایع غذایی ، فرآوری ، پایش کیفیت ، مواد غذایی ، فرآورده های غذایی ، ریزپوشانی ، میکرو کپسولاسیون ، فرآیندهای غشایی ، نانو فناوری ، زیست فناوری ، بسته بندی ، تضمین کیفیت ، پسماندهای کشاورزی ، ارزش غذایی ، بهینه سازی مصرف انرژی ، نگه داری مواد غذایی ، نانو تکنولوژی ، نانوبیوتکنولوژی ، میکروبیولوژی ، بیوتکنولوژی ، پری بیوتیک ، پروبیوتیک ، افزودنی های غذایی ، بهداشت  ، کنترل کیفیت  ، الگوی مصرف  ، مصرف ، بهره وری مصرف انرژی ، سلامت غذا ،  مواد نگهدارنده ، ضایعات مواد غذایی ، آلودگی های میکروبی ، غذاهاي آماده ، آلودگي  ، مکمل ‌های غذایی ، رژیم ، مکمل های رژیمی ، فرمولاسیون ، صادرات مواد غذایی ، واردات مواد غذایی ، لجستیک مواد غذایی ، امنیت غذایی ، بهداشت محیط ، توزیع  مواد غذایی ، مصرف مواد غذایی ، تولید مواد غذایی ، ايمني مواد غذايي ، ارگانيك ، سازمان غذا و دارو ، همایش صنایع غذایی ، کنفرانس صنایع غذایی ، کنگره صنایع غذایی ، همایش بین المللی صنایع غذایی ، همایش ملی صنایع غذایی ، کنفرانس بین المللی صنایع غذایی ، کنفرانس ملی صنایع غذایی ، همایش بین المللی صنایع غذایی ایران، نخستین همایش بین المللی صنایع غذایی ایران، کنفرانس بین المللی صنایع غذایی ایران، چاپ مقالات ISI و ISC دریافت مقاله صنایع غذایی ، اکسپت مقاله صنایع غذایی ، اکسپت مقالات صنایع غذایی ، نمایه شدن مقاله صنایع غذایی ، نمایه شدن مقالات صنایع غذایی ، ارسال گوهی نامه ، دریافت گواهی پیش از موعد ، هیات علمی ، نگارش مقاله صنایع غذایی ، راهنمای نگارش مقاله صنایع غذایی ، فراخوان مقاله صنایع غذایی ، ثبت نام ، تدوین مقاله صنایع غذایی ، گواهی پذیرش مقاله صنایع غذایی ، گواه پذیرش مقالات صنایع غذایی ، اساتید ، پژوهشگران ،درباره مقاله  صنایع غذایی،نشریات معتبر ، نشریات ISIو ISC ، چاپ فوری مقاله صنایع غذایی ، راهنمای چاپ مقالات در ژورنال های معتبر

 

 

 


221
مطالب مرتبط


لطفا با تكميل فرم ، نظرات ، پيشنهادات و انتقادات خود را در مورد مطلب منتشر شده با ما در ميان بگذاريد.
پيام شما پس از تاييد توسط مدير سايت ، منتشر خواهد شد.
 

 
Captcha


 
پوستر

 

 

حمایت معنوی






تماس با دبیرخانه

021-33699094

021-36621319

 

02189786524

conf.ntpco[at]gmail.com

معرفی مجلات


مرکز همایش های بین المللی توسعه ایران